
Voor Anthony Correia was 2025 een jaar dat alles overtrof. De trainer van Telstar beleefde in Velsen-Zuid een seizoen dat de clubgeschiedenis voorgoed veranderde. Na 47 jaar keerde Telstar terug naar de Eredivisie en de weg daarheen voelde voor Correia als een aaneenschakeling van bijzondere momenten. Eén dag sprong er bovenuit: zondag 1 juni.
Op die dag werd aanvoerder Mitch Apau vader van zoon Moses. Voor Correia was dat het moment waarop alles samenviel. “Vanaf dat moment wist ik: dit kan niet meer misgaan,” vertelt hij. De spelers wisten nog van niets, totdat Correia in het teamhotel, vlak voor de cruciale wedstrijd, een foto van de pasgeboren Moses op het scherm liet zien. De ruimte vulde zich met emotie, applaus en omhelzingen. “Wat ik daarna nog zou zeggen, was eigenlijk niet meer belangrijk. Deze wedstrijd was al gespeeld.”
Het typeert Correia: een trainer die gelooft in details, maar vooral in mensen. Op sportpark Schoonenberg is hij vaak tot laat te vinden, turend over schema’s en wedstrijdplannen, samen met zijn staf. Alles moet kloppen. Niets wordt aan het toeval overgelaten. Toch staat hij bekend als benaderbaar en oprecht. In zijn woonplaats Velserbroek is hij geen ongenaakbare trainer, maar gewoon Anthony. Iemand die groet op de fiets, even een hand opsteekt en tijd maakt voor een praatje.
Die menselijkheid maakt hem geliefd bij spelers en supporters. Correia is een echte clubman. Geboren in Paramaribo begon hij zijn loopbaan bij Telstar als speler, waar hij tussen 2001 en 2016 actief was als rechtsback. Na zijn actieve carrière bleef hij de club trouw en groeide hij door binnen de technische staf. In 2024 kreeg hij de kans als hoofdtrainer en greep die met beide handen aan.
Van grootse dromen over promotie wilde hij aanvankelijk niets weten. “Zo zit ik niet in elkaar,” zegt hij. “Ik geloof in elke dag beter worden dan gisteren. Het maximale uit vandaag halen.” Met een kleine club als Telstar vraagt dat om extra inzet. “We hebben minder middelen dan de topclubs, dus moeten we op andere vlakken winnen. Door harder te werken, slimmer te zijn en als team te functioneren.”
Dat teamgevoel strekte zich uit tot ver buiten het veld. Van kantoormedewerkers tot staf, van spelers tot supporters: iedereen droeg bij. Het stadion was wekelijks uitverkocht en de steun vanaf de tribunes gaf de ploeg een extra duw. De beloning volgde met de promotie en een uitbundige huldiging op Plein 1945, waar duizenden Velsenaren samenkwamen om hun helden te vieren.
Hoewel Correia inmiddels is genomineerd voor de titel Velsenaar van het Jaar, blijft hij bescheiden. “Ik doe dit niet alleen,” benadrukt hij. “Dit is van ons allemaal.” Maar één ding is zeker: onder zijn leiding schreef Telstar sportgeschiedenis. En dat magische jaar zal in Velsen nog lang worden doorverteld.